Na ruim twee decennia heeft Tineke Ceelen eerder dit jaar afscheid genomen als directeur van Stichting Vluchteling. In die jaren groeide zij uit tot een van de meest herkenbare gezichten in de wereld van hulporganisaties. Vooral door haar zichtbaarheid en persoonlijke betrokkenheid. Tineke koos ervoor om er zelf te zijn. Ze reisde naar de frontlinies van conflicten, bezocht vluchtelingenkampen en rampgebieden, en keek mensen in de ogen. Ze luisterde naar hun verhalen en bracht die rechtstreeks naar het Nederlandse publiek. Daarmee haalde ze het leed in de wereld dichterbij. “Ik heb hun verdriet gevoeld,” zei ze – en juist die nabijheid typeerde haar leiderschap.